Ik stop. 13 valkuilen en lessen uit 13 jaar ondernemerschap.

1. Uw geliefden steunen u sowieso, toch?! Hmm. Ze beschermen u en hebben dus een ander idee van “steunen”.

Les: niet té veel vertellen aan vrienden en familie, en al zeker niet uw twijfels of onzekerheden. Bewaar die voor een sparring sessie met een andere ondernemer.

2. Beschaamd zijn over wat ge “maar” doet. Dit vergt misschien wat uitleg. Als ge het gevoel hebt dat ge afkeuring krijgt of gaat krijgen omdat ge met al uw diploma’s en uw slimme kop bij voorbeeld “maar winkelke gaat spelen”, dan moet ge daar wat mee doen. Met andere woorden, op zoek gaan waar die schaamte vandaan komt en ze oplossen.

Les: schaamte verhindert zichtbaarheid en geen zichtbaarheid is geen zaak.

3. “Goeroes” geloven. Of ze zichzelf nu presenteren als business coach of spiritueel coach, als ge mensen tegenkomt die u loven én naar beneden duwen tegelijkertijd, dan moet ge zo snel mogelijk wegwezen. Zij “smullen” van uw afhankelijkheid (en meestal ook van uw geld).

Les: coaching, mentoring en training – I still love it – maar vertrouwt op uw buikgevoel, vraag mensen die ge kent hoe de samenwerking was en van zodra ge onraad riekt, wegwezen!

4. Toch werken met niet-ideale klanten. NIET doen. Zeg nee als er geen match is, zeker in diensten. Slechte vibes!

Les: no way dat ik nog werk voor klanten (of werkgevers) als ik voel dat de chemie niet goed zit. Foute inschatting kan gebeuren maar maak er netjes en professioneel een eind aan vanaf het moment dat ge voelt dat het niet goed komt.

5. Voor iedereen goed willen doen, niemand voor de borst willen stoten (in uw social media bv.), niemand willen afschrikken. Helaas, onmogelijk. Ten eerste is uw tijd en energie daarvoor onvoldoende, ten tweede, is de diversiteit onder mensen te groot en ten derde, ge zou ziek worden. ;-)

Les: genuanceerde boodschappen brengen omdat ge tegen niemands schenen wilt schoppen, is geen goede “reclame” in de betekenis van: je stoot misschien niemand af maar je trekt ook niemand aan. Kop boven het maaiveld steken is een must als ondernemer.

6. Bijberoep is niet zaligmakend, integendeel. Het klinkt misschien voor sommigen veilig, om in bijberoep te starten (of te blijven) maar deze vicieuze cirkel had ik voor: als fulltime (startende) ondernemer had ik tijd voor marketing maar te weinig inkomsten dus nam ik er toch weer een (tijdelijke) halftime job bij. Inkomsten gaan op dat moment omhoog, ook van de onderneming want je marketing van eerder begint op te brengen, ha! Dan denkt ge, yes, ik kan in hoofdberoep gaan maar terwijl ge deeltijds werk deed voor een ander, hebt ge minder marketing gedaan… Voelt ge de bui al hangen?! Opnieuw in hoofdberoep, opnieuw terugval inkomsten, opnieuw hetzelfde straatje in.

Les: reken uit/schat in hoe lang je marketing cyclus duurt en hoe lang je kan opbouwen zonder onmiddellijke (financiële) return, doe het even met wat minder en zet door. Ken je cyclus en panikeer niet.

7. Blijven geld uitgeven omdat ge blijft “geloven”. Ik ben een believer, in de wereld, in anderen en ja, ook in mezelf. En toch kon ik het niet altijd waarmaken en ben ik bakken vol geld verloren. (Zonder overdrijven) Ne moeilijke, want ik ben graag optimistisch.

Les: stop tijdig. Ondernemen = experimenteren dus logisch dat niet alles lukt.

8. Volg Profit First vanaf dag 1. Ook als eenmanszaak. Wat zeg ik, zeker als eenmanszaak.

Les: zet een limiet op wat je bij aanvang “sponsort” vanuit eigen zak. Daar moet een einddatum en een maximum op staan. Verder verdeel je wat er binnenkomt volgens de principes van Profit First. (Principe vertaald voor Vlaanderen door Ilse Dieltjens.)

9. Ken uw human design. Human watte? Grote misser als ge niet minstens uw type, autoriteit, strategie en profiel kent. Meer weten, er is maar 1 Wise Woman op deze aardbol die u helpt uw human design om te zetten als de belangrijkste tool en het fundament voor uw ondernemerschap: Kim Vandebergh.

Les: gewoon direct Kim volgen. (En nee, niet goeroe-gewijs, zo gedraagt ze zich overigens niet.)

10. Te veel denken. Op papier bedenk ik de schoonste ideeën en strategieën. Alleen, die zijn niet voor mij als ik niet mijn strategie (human design) volg. Heel veel schoon dingen ontwikkeld, eindeloos blijven steken in denken. Omdat ik dat graag doe enerzijds. Omdat we zo “onderwezen” zijn anderzijds: wat uit ons denken komt, klopt. Rationele argumenten en zo, weet ge wel, die moet ge volgen.

Les: buikgevoel is nog belangrijker. Enfin, ik nuanceer. Ratio en intuïtie zijn even belangrijk. De een heeft niet een meer doorslaggevende rol dan de ander. Luister naar ze allebei.

11. ’t Is niet omdat ge veel post op social media of omdat ge veel netwerkbijeenkomsten frequenteert, dat het u business gaat opleveren. (Believe me, ben kampioen in beide.) Zelfs niet op de lange termijn… Helaas pindakaas. En dan gaat het niet alleen over “niet de juiste mensen of de juiste netwerken” maar vooral omwille van uw eigen energie.

Les: altijd ZELF 100% geloven in wat ge doet – geloven met uw hart, niet met uw verstand. Mensen voelen het altijd als het niet 200% uw ziel is die spreekt.

12. Een deel van uzelf wegstoppen of zelfs verloochenen. Amai, is mij dat een spreidstand geweest gedurende vele jaren. Ofwel toonde ik mijn rationele kant, ofwel mijn spirituele kant. En ik had het gevoel dat ik altijd gejost was. Want dan vonden de spiriwiri’s mij toch weer te rationeel en de Athena’s (archetype van strategie, ratio en wijsheid) mij te zweverig. Oh boy. Ik had het gevoel dat ik nooit goed kon doen en nog belangrijker, nooit helemaal mezelf kon zijn. Het gaat echter pas stromen als je helemaal jezelf bent.

Les: ik stop niets meer weg en als iemand niet overweg kan met mijn “andere” kant (klant, opdracht- of werkgever), dan laat ik dat bij hem/haar.

13. Tenslotte mijn grootste valkuil: stoppen uit verveling. Na zovele jaren persoonlijke groei, ben ik er intussen wel uit. Als ik niet hoogbegaafd ben, dan zit ik wel op het randje (jaren geleden, test gedaan). Als ik niet kan bijleren, is de fun er voor mij af. En zo komt het dat ik van het ene naar het andere GEVLOGEN ben. Zonder een business idee of een business tout court, de kans gegeven te hebben om te groeien. En dat is niet omdat ik te snel opgaf, dat was elke keer uit verveling. Ik had het gehad, had het gevoel dat ik er zelf niet meer veel uithalen kon en dus had ik nood aan een volgende “leerschool”. Ik ben er achteraf kwaad over geweest maar veel zin had dat niet. Het is echt een deel van mijn natuur.

Les: bij de volgende onderneming die ik opstart (dat zal wel nog komen) wil ik ervoor zorgen dat ik pakweg om de 2-3 jaar (dat is meestal de houdbaarheidsdatum ;-) ) van “functie” kan wisselen. Zo kan ik toch aan hetzelfde bedrijf blijven werken zonder mijn eigen leergierigheid te moeten onder de knoet houden want dat lukt toch niet. 😉